Michael Moore
juni 16, 2008
Michael Moore er ein morosam fyr, med smarte og alvorlege undertonar. I denne filmen har han det gøy saman med negrar i New York. Han får alle til å levere inn dei svarte lommebøkene sine mot nye orange slik at politiet ikkje skal forveksle dei med pistolar. Noko som visstnok har medført skadeskyting av mang ein afro-afrikaner.
No skal det seiast at negrar også kan vere ganske uforsiktige. Her snakkar ein tøff politimann til ein skuleklasse om kor farlege våpen er. Han holder opp ein pistol og seier “I’m the only on in this room that is professional, that I know of, to carry this gun” *BANG*. Så skyter han seg sjølv.
For ikkje å snakke om damer…
Nei takke seg til i Norge. Her går ikkje politiet med våpen. Sjøl meg, så udugeleg som eg er, kunne ha vore pollti her… Som Michael Moore seier: “Is this some distant faraway planet? No, It’s Norway”. I følgande snutt priser han Norge ganske bokstaveleg talt opp i Himmelen.
Snutten er naturlegvis særs overdreven. Men han Michael har likevel eit poeng, som me som bur her ikkje tenkjer så mykje over. Me lev i eit annleis land. Ganske annleis frå dei fleste andre land som finnes i dag, og veldig forskjelleg frå slik det var “før i tiå”. Betre? Tja, kven veit. På mange måtar er det det. Men me har også ’svere’ hengemagar, mykje stress og lite kontakt med familie. Og kanskje mindre gøy? Blei dette eit filosofisk spørsmål? Det er i seg sjølve eit filosofisk spørsmål, så det er det vanskeleg å svare på. Det glapp eg tråden, god kveld.
